Step by Step with Teacher Zee: Learning Vocabulary

 I have been teaching literacy skills and language acquisition for students in the middle grades upto college levels for a while now. One of the many hats I wear. My one-on-one sessions and tutorials are areas where I gather experiences that enrich my instruction and pedagogy. Most importantly, I learn from my students. Their responses and engagement with the materials I plan and design fuel my desire to become a better literacy skills teacher.

Allow me to share a teaching practice I apply with my students in learning new words or vocabulary.

First, I select words that I deem important in comprehending the selected article or text. My student and I read the words individually and then, together. At times when a student has difficulty pronouncing the words, I help him/her syllabicate. We chunk the word as to how it is pronounced, for example: bio/mi/mi/cry (bio-me-meek-ree).

Second, I ask the student if the words are familiar to him or her. Where has he/she heard or read the words? We connect them to bigger subject or branches of knowledge. I then emphasize that the words we are encountering are often used in a specirfic subject or area of knowledge. 

In the example above, our main area of knowledge of Science and its sub-areas are biology and nature, engineering, robotics and technology. My student identified these branches of Science.

The third step is to introduce the article or the text, its author and the source from where I took it from.

The fourth step is for us to understand the meaning of the words used in context. So, we read.

We look for clues in the text that inform us of the meaning of the word. We do not go to the dictionary right away. I use the dictionary as a reference tool to verify the author's use of the words in context and to validate our guesses and our own understanding of the words. 

This is another activity for learning the use of reference materials, such as the dictionary. Also, it is a way of planting curiosity, cross checking and documentation. These are habits and traits necessary for research skills in the upper gardes or in high school.

Along the way, we meet important information about the topic we are reading. We take note of it and rewrite the information in our own words. In a way we are paraphrasing without the in-text citation yet. What is important here is our responses to the text and the way we express or communicate them in writing. Then, I tell him/her to review his/her writing for errors or mistakes.

Taking notes is a strategy I teach my students at the beginning of our unit or sessions.

What I enjoy about this strategy in teaching new words is the modeling and explicit instruction happening simultaneously. The brain is a network and it can think fast and slow. An awareness of thinking processes and monitoring the steps to reach a goal are valuable in reading comprehension. 

Watch out for the next Step by Step with me, Teacher Zee!

A Librarian Among Educators

Last January 30 and February 6, 2010 I had the good fortune of joining Vibal Publishing House's roster of educators who gave seminar-workshops for teachers in Iloilo City and Manila on UbD (Understanding by Designs) and ICT (Information and Communications Technology). From the line up of speakers on the different content areas of instruction, I am the only librarian who gave a session on Storytelling (Iloilo), and Reading and Technology (Manila).

The macro seminar which Vibal Publishing House, Inc. (VPHI) organized was in support of DepEd's move to UbDize the high school curriculum. There are several private schools in metropolitan Manila that have caught on the UbD fever though. A few, like PAREF Southridge and Xavier School, have been successful on its implementation since the early 2000s. No wonder, more and more private schools are studying possibilities of its theory and practice. In my PAASCU visits, I have had the opportunity to see efforts of big and small schools experiment on UbD. This was where the VPHI macro seminar came in - to further evangelize and enlighten teachers and administrators.

For three months, VPHI toured the Philippines to bring knowledge, content and skill to participants from Luzon, Visayas and Mindanao. Guest speakers gave a variety of seminar-workshop activities on UbD and its facility in grade school and high school instruction. While it carried UbD as its main topic, ICT played an important issue of discussion in the con-current sessions. Some provided theoretical and hands-on sessions on ICT integration. For my part, I did Storyteller! Storyteacher! (Iloilo) and Reading Technology (Manila).

Suffice it to say that the teachers I worked with were all tech savvy, if not, were open to using ICT to facilitate learning. The preschool teachers in Iloilo had fun doing the storytelling techniques. I did too! Once again, I had the honor and pleasure to discover teachers with unwavering passion and commitment to the craft of teaching.

Sa Muling Paglipad Ng Ibong Mandaragit

Magtatagalog ako. Sa unang pagkakataon sa blog na ito, magsusulat ako ng post gamit ang Inang Wika. Tutal, Araw ng Kalayaan sa Hunyo 12, Huwebes kaya napapanahon. Ngayon pa lang, hihingi na ako ng paumanhin sa mga alagad ng Wikang Filipino, lalo na sa mga purista, kung mababasa nila itong post na ito at mapuna na marami akong mali at kakulangan sa paggamit ng wikang ito. Sa kasamaang palad, ang kasanayan ko sa pagsusulat sa wikang Tagalog ay nangangalawang na. Palibhasa, sa kolehiyo pa lang, Taglish na ang nakagawiaang kong pamamaraan ng komunikasyon.

Pero, susubukin kong muling ipahayag ang ilang kuro-kuro at mga opinyon tungkol sa blog post ni Sassy Lawyer sa aklat ni Amado V. Hernandez. Syempre, marami na ang nagreact at nagbigay ng kung ano-anong puna at opinion. Hindi ko naman binasa lahat. Namili lang ako. At syempre, yung kay Sassy Lawyer ang pinagtuunan ko ng pansin sapagkat, sa kanyang blog nagsimula ang lahat. Kung mabibiro ko lang si Connie Veneracion, sasabihin ko sa kanya, "So your name begins with C. C for Connie. C for controversy!" Ano kaya ang kanyang response?

Una sa lahat, naiintindihan ko ang pinangagalingan ni Connie. Nagbigay siya ng critique sa nobela bilang isang magulang na nagtuturo sa kanyang anak na maintindihan ito.

Magulang din ako na may dalawang anak. Yung panganay, mahilig namang magbasa. Magsisimula na siya sa ika-limang baitang at natapos na niya ang Harry Potter Book 3 nitong bakasyon lamang. Bukod sa Harry Potter, nagbabasa din siya ng mga aklat pambata na nailathala ng Adarna House at Tahanan Books. Mga maiikling kwento ang binabasa niya at itong mga aklat na ito ay naaayon sa kanyang edad, karanasan at kasanayan sa pagbabasa. Syanga pala, lalaki ang panganay namin. Bilang isang guro at librarian, ginagabayan ko siya sa pagpili at paghahanap ng mga babasahin na gusto niya. Mahalaga na may participation ang bata sa choices niya sa buhay maliit man o malaking bagay. Nagulat na nga lamang ako nung Marso nang sabihin niya na gusto na niyang basahin ang Harry Potter 3. Ang ibig sabihin nito, handa na siya sa materyal ni JK Rowling. Natutuwa din ako pagkinukwento niya sa akin ang mga aklat na nabasa niya na sinulat ng mga Filipinong Manunulat ng Panitikang Pambata. Paborito niya sina Augie Rivera at Dr. Luis Gatmaitan.

Ganyan kami sa bahay. Mahalaga sa akin ang pagbabasa. Reader din ako kaya gusto kong lumaking readers ang aking mga anak. Yung bunsong babae, ay, kakaiba siya! Isang araw, magsusulat na lang ako ng post ko tungkol sa kanyang pagbabasa.

Ngayon, ano ang kinalaman ng mga anak ko sa controversy ni Connie? Malaki sapagkat, tulad ni Connie, concerned ako sa binabasa at babasahin ng aking mga anak. Tulad ni Connie, concerned din ako sa pag-aaral at pagkatuto ng aking mga anak.

Ang mga required reading sa paaralan ay hindi magulang ang pumipili kundi ang mga guro na may sinusundang gabay na learning competencies, subject matter guides, scope and sequence, etc. Madalas, ang mga babasahin ay pinipili ayon sa set of goals and objectives na dapat matutunan ng mag-aaral.

Kung sino man ang pumili ng Ibong Mandaragit bilang babasahin sa 3rd year high school, ay dapat na-consider ang contexto, experience at kasanayan sa pagunawa ng wikang Filipino ng teenager na babasa nito. Eh ano ba ang binabasa ng isang 15 or 16 years old na high school student? Bakit sa dami ng contemporary literature sa Filipino, Ibong Mandaragit pa? Baka mas magenjoy pa sila kung chick lit ang babasahin. O di kaya, yung anthology ng KUTING na pinamagatang Bagets: A Collection of 16 Filipino Stories (English and Filipino) for Young Adults. Ay, nagsingit na ako ng agenda! Hahaha!

Anyhoo, may magandang objective ang mga guro kung bakit Ibong Mandaragit ang piniling babasahin. Hindi ito masama. Lahat naman ng gurong magtuturo, may mabuting intensyon. Pero, may pamamaraan din kung paano maiintindihan ng isang bagets ng henerasyong ito ang obra ni Ka Amado. Tungkol sa World War 2 at Japanese Occupation ang nobela. Maraming mapupulot na aral at values ang kabataang babasa nito. Malaki din ang role ng wika para maintindihan at ma-appreciate ang nobela. Kung maraming mahihirap at malalalim na Tagalog sa nobela, kinakailangan na ma-unlock ang mga kahulugan at contexto nito. Nagawa kaya ito ng guro ng anak ni Connie?

Ang guro kaya ng anak ni Connie ay naghanda ng Pre-Reading activties upang lubusang ihanda ang mambabasa sa obra ni Ka Amado? Mayroon kayang purpose for reading na inilatag sa babasa ng Ibong Mandaragit bago pa man basahin ito? Hindi biro-biro ang nobelang ito. Kailangan ng amatinding preparasyon ng gurong magtuturo nito upang ma-enjoy at magkaroon ng enlightenment at transfer of insight ang bagets na babasa nito. Isa pa, habang nagbabasa o binabasa ng bagets ang Ibong Mandaragit, may mga techniques at strategies kayang ibinigay para tuluyang maunawaan ang chapters? Kung may balakid sa pangunawa, paano naipatag ang pagkabagabag sa isip ng mambabasa ang mga ito? Kung may mga tanong, paano nasagot at sinagot ang mga ito?

Take note na may iba't ibang level ang comprehension kaya dapat, ang heirarchy of questions ay sumusunod sa order of thinking. Pwedeng simulan sa literal, papuntang inferetual, pataas sa critical at magtatapos as creative thinking. Maari din na i-funnel ang pagtatanong para mahasang mag-isip at maintindihan ang mga complicated na themes, motives of charcaters ng nobela. Pwed din magkaroon ng lifting sa pagtatanong tungkol sa mga aspeto ng nobela upang maitaas ang antas ng pag-iisip ukol sa mga isyu na pinaguusapan sa nobela.

Baka naman, pinabasa lang ang Ibong Mandaragit sa mag-aaral at nagbigay lang ng guide questions.Or, book report kaya ito? Independent reading?

Kung tutuusin, kailangan pa ng closure activities or After Reading para ma-clarify ang mga naiwang tanong sa isip ng mag-aaral. O di kaya, makagawa sila ng activity na magbibigay motivation upang makagawa rin ang mag-aaral ng response sa literature na binasa.

Mayroon kasing tinatawag na Psychology of Reading. Dito makikita ang relasyon ng text, reader at writer. May interaction na nangyayari pag na-encounter ng reader ang text ng writer. Madalas, doon nangyayari ang magic of reading. Kung walang magic, walang comprehension. Ang wikang ginamit ay maaring balakid sa pangunawa. Nandyan din ang schema at prior knowledge na tinatawag. Ang child reader at ang tinatwag na Young Adult reader (age 13-18) ay kinakailangan pang mabigyang gabay sa pagbabasa ng literatura. Dadating ang panahon na hindi na nila kailangan ng gabay. If reading is psychological, it is also developmental. Dadating ang panahon na ang kailangan nila ay kabahagi sa pagbabasa. P

Kung hindi naihanda ang teenager na babasa ng obrang ito, talaga naman, kahit ako ang magulang ng teenager ay magrereklamo. Sabi nga ni Von Totanes, a complaint is a gift. Kahit sinong magulang ay magkocomplain kung walang preparasyong inihanda para sa bata upang matutunan at masiyahan sa aklat na binabasa. Pero, may mapupulot tayong lahat sa (complain at) controversy na ito.

Sa Hunyo 12, ipagdiwang natin ang ating kalayaan! Magbasa at maging malaya!

Integration of ICT PowerPoint Presentation